شعر و ترانه1

ابراهیم منصفی

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
  • زندگی‌نامه
  • ابراهیم در سال ۱۳۲۴ در بندرعباس متولد شد. پدرش مینابی و مادرش اهل صحرای باغ لار بود که پس از تولد ابراهیم زندگی پایداری نداشتند. ابراهیم به قول خود «زادهٔ عشق زنی بود به مردی که آوازش او را سحر کرده بود.» پس از جدایی آن دو از هم ابراهیم دوران کودکی و نوجوانی‌اش را با پدربزرگ و مادربزرگ پدری خود گذراند.
  •  
  • سال‌های جوانی ابراهیم منصفی
  • ابراهیم منصفی دوران تحصیل خود را در بندرعباس گذراند و پس از طی کردن مقطع ابتدایی وارد دورهٔ متوسطه شد. هم‌زمان با همین روزها و تحصیل او در دبیرستان بود که نخستین جرقه‌های او برای دل سپردن به هنر و ادبیات نیز آغاز شد.
  • او که الفتش با صدا و خواندن را با حضور در تعزیهخوانی‌های ماه محرم تجربه کرده بود در این روزها جذب گروه‌های تئاتر دانش‌آموزی شد و از سویی دیگر عشق سرودن نیز او را آرام نمی‌گذاشت تا آنجا که عطش سیری‌ناپذیر او از شعر و ادبیات بسیار زود او را برای چاپ اولین مجموعه شعرش ترغیب کرد. مجموعه‌ای که او با کمک تعدادی از دوستانش با نام مروارید ساحل در شمارگان اندک به چاپ رساند و بعدها از “تعجیل در چاپ این مجموعه اظهار پشیمانی کرد. ”[۱] از سال ۱۳۴۷ بود که مجلات معتبری مانند خوشه و فردوسی نسبت به درج شعرهای آزاد او اقدام کردند.
  • حضور در سه فیلم کوتاه سینمای آزاد آن سال‌ها به کارگردانی حسن بنی‌هاشمی به عنوان بازیگر و دریافت جایزهٔ اول سینمای آزاد برای فیلم نهنگ که نویسندهٔ آن نیز خود منصفی بود اشتهار دوچندان او را فراهم کرد.
  • منصفی که در واقع از هنرمندان جامع‌الاطراف هرمزگان است، همچنان که در عرصهٔ بازیگری موفقیت‌های چشمگیری را به دست می‌آورد در زمینه سرودن و موسیقی نیز پرتوان به کار خود ادامه می‌داد. او که با موسیقی ملت‌های مختلف آشنایی داشت و در این زمینه مطالعات ارزشمندی را انجام داده بود با علاقه‌ای که به موسیقی فلامنکوی اسپانیا و موسیقی هند از خود نشان داد توانست آثار در خور تحسینی را خلق کند.
  • منصفی در عرصهٔ سرودن ترانه‌های بومی با اقبال به سمت ترانه‌هایی که رنگ و بوی اجتماعی داشت در این حوزه تحول اساسی را به وجود آورد، اجرای ساده و بی‌شیله‌پیلهٔ او با آکورد گیتار هنوز مخاطبان فراوانی دارد و نگاه‌های بسیاری را به خود جلب کرده‌است.
  •  
  • ابراهیم منصفی در نمایی از فیلم کالنگ‌ها… به کارگردانی حسن بنی‌هاشمی
  • در هرمزگان منصفی را با عنوان نیمای هرمزگان می‌شناسند. به واقع منصفی و چند تن از هم‌دوره‌های خود جزو اولین نفراتی بودند که به سرودن شعر نو نیمایی و آزاد در این منطقهٔ جنوبی روی آوردند و زمینهٔ ادامهٔ این جریان ادبی را در این خطه فراهم کردند. او که در شعرهای آزاد خود پیرو بلامنازع احمد شاملوست با تاثیرپذیری از اقلیم و جغرافیای بومی منطقه گاهی به شعر خود تمایزی قابل تشخیص داده‌است.
  • منصفی زندگی سراسر پرفراز و نشیب داشته و بی‌گمان همین مسئله در شعر او نیز تأثیر عمیقی به جای گذاشته‌است. او که در دوره‌ای از عمر خود به شغل معلمی مشغول بوده‌است به واسطهٔ فراز و فرودهایی که در مسیر زندگی‌اش قرار گرفت این شغل را از دست داد و دههٔ پایانی عمر خود را با مصائب و دشواری‌های فراوانی گذراند. درخشان‌ترین دوره برای خلق آثار قابل تأمل منصفی مربوط به دههٔ چهل می‌شود که وی پس از آن دیگر نتوانست آن شعرهای درخشان را تکرار کند.
  • او سه بار ازدواج کرد که حاصل دو ازدواج او جدایی زودهنگام بود و در ازدواج سوم صاحب سه دختر و یک پسر به نام بنیامین شد که مرگ بنیامین کوچک در پنج سالگی او را دچار اندوه و مصیبت بی‌پایانی کرد.
  •  
  • مقبره رامی در بهشت زهرای (باغو) بندرعباس
  • منصفی در شب اول تیرماه ۱۳۷۶ در سن پنجاه و دو سالگی در بندرعباس با مرگی خودخواسته به زندگی‌اش پایان داد و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
  • با توجه به برخی کارهای قدیمی ابراهیم منصفی که ردی از آن‌ها روی نوار و صفحه باقی مانده، و با مقایسهٔ این آثار با ترانه‌های دورهٔ پختگی، می‌توان نتیجه گرفت که او هم مثل اکثر هنرمندان شهرستانی، کار خود را با دلبستگی و تکیه به موسیقی محلی آغاز کرده‌است.
  • بدیهی است که موسیقی‌های قوی، پررنگ و خوش ضرب حاشیهٔ خلیج‌فارس آن قدر جذابیت دارد که هنرمندان سرزمین‌های ساحلی را تمام و کمال شیفتهٔ خود کند. اما تشخّص ابراهیم منصفی و ارزش استثنایی کار او از نقطه‌ای آغاز می‌شود که وی راه خود را از موسیقی بومی جدا می‌کند. به عبارت دیگر، فردیت توانای او با همین فاصله‌گیری از سنت سنگین محلی است که خود را نشان می‌دهد. بدون شک منصفی هم می‌توانست مثل بسیاری از هنرمندان خوش استعداد بندرعباس، بوشهر یا شوشتر، همان نغمه‌های اجدادی را تکرار، یا اشعار محلی را جمع‌آوری و با تغییراتی بازخوانی کند.
  • یکی دیگر از هنرمندان و شاعران جنوب، حسن کرمی در مورد آثار باقی‌مانده از ابراهیم منصفی دو صفت به کار برده‌است: «زیبا و حسرت انگیز»...
  •  
  • ابراهیم منصفی در نمایی از فیلم برکهٔ خشک به کارگردانی حسن بنی‌هاشمی
  • او در پنجاه و دوسالگی از دنیا رفته و نخستین آلبوم ترانه‌هایش، ده سال پس از مرگش منتشر شده‌است. با وجود کیفیت نامناسب ضبط‌ها، آثار منصفی در فضای مجازی غیررسمی رد و بدل شده و به تدریج هواداران فراوان یافته‌است.
  • رامی از نگاه دیگران
  •  
  • رامی
  • «درها باز می‌شود به خانه ما پا می‌گذارد، دو تای‌اند انگار، می‌گذاردش زمین، از خودش بزرگتر است تکیه‌اش می‌دهد به دسته مبلی که شاملو در آن نشسته. می‌نشیند روی زمین کنار گیتارش، بی‌کلمه‌ای. با انگشتان هواییش آغاز می‌کند، آرام‌آرام، یکی‌شدن ساز و انسان… طوفان به پا می‌کند. اشتیاق فضا را می‌آکند، نوای گرم مادرانه گیتار، و آواز حنجره زخمی رامی در حیرت چشم‌ها، نگاه‌ها، سکوت‌های محنت تبار ما را، از عاشیق‌ها تا تروبادورها، از کولی‌های گرانادا تا مالاگا، از سایات نووا تا مرسدس سوسا تا فرانسیس به‌بی. پیام‌آوران مهر و شفقت و دوستی، خنیاگران خسته، لحظه‌ها را نوشیدیم ساعت‌ها را لحظه بر لحظه‌ای گریست، شب شده‌است خنیاگر تنها خانه را ترک می‌کند با گیتارش این‌جا بود آیا…»
  • آیدا سرکیسیان، آذرماه ۱۳۸۴/ دهکده فردیس
  • رامی به تعبیری آغاز گر دور جدیدی از شعر در بندرعباس و جنوب است که بی‌شک هم ریشه در فرهنگ بومی و هم گرایش به شعر مدرن دارد. منصفی یک چهرهٔ واقعاً ناب و ظریف بود که متأسفانه به علت فقر اقتصادی و فرهنگی در جنوب ایران او و هنرمندانی مثل او نتوانستند به جایگاهی که سزاوارش بودند، برسند.
  • منوچهر آتشی -گفتگو با رادیو سوئد
  • نثر پر رمق و ذهنیت خلاق منصفی دربارهٔ شعر و موسیقی هرمزگان در میزگرد شاعران نوپرداز جوان که در سال ۴۶ به دعوت سیروس طاهباز در تهران برپا شده بود و در مجلهٔ فردوسی زیر عنوان گفتگو با شاعران سرزمین آفتاب داغ منتشر گردید. بسیار زیباتر و عمیق‌تر از دیگر شاعران حاضر هم نسل من بود. او شاعری شوریده و عاشق بود و طبعاً آدم‌های مجنونی مثل من را نیز بیشتر به خود جذب می‌کرد.
  • علی باباچاهی
  • یکی از قوی‌ترین جنب‌های هنری ابراهیم ترانه‌هایش است، این آثار از احساسات عمیق انسانی برخوردار است او شناخت زیادی داشت از فرهنگ، مردم و خرد جمعی و خاطرات نهفته تاریخی ما، که این‌ها را به صورت خیلی نو بیان کرده‌است هرمزگان را می‌شود در ترانه‌هایش لمس کرد.
  • حسام نقوی گفتگو با سایت رامی
  • ترانه‌شناسی
  • آلبوم ترانه‌های رامی ۱۰ سال پس از مرگ رامی[۱] توسط نشر ماه‌ریز منتشر شد. خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرا خود رامی است و در کنار او حسام‌الدین نقوی، مسعود پاکدامن و علی علوی گیتار نواخته‌اند.[۲][۳]
شماره نام مدت
۱. «تنهایی» ۰۴:۳۹
۲. «یاد» ۰۵:۰۶
۳. «دستِ خالی» ۰۵:۴۶
۴. «دیر ابوت (دیر می‌شود)» ۰۵:۱۳
۵. «مرد چی چکا (مرد افسانه‌ای)» ۰۶:۰۰
۶. «بلبل» ۰۳:۱۸
۷. «دِگَم ناوا (دیگر نمی‌خواهم)» ۰۱:۵۴
۸. «دِگَم تنهام» ۰۳:۰۴
۹. «بدو بدو» ۰۴:۰۷
۱۰. «دست سرنوشت» ۰۵:۲۲
۱۱. «نهنگ» ۰۲:۱۴
۱۲. «بی‌کسی» ۰۵:۱۷
۱۳. «یار نتا (یار نمی‌آد)» ۰۳:۳۴
۱۴. «روزونِ رفته» ۰۵:۲۱
۱۵. «دِلُم تنگن» ۰۴:۱۷
۱۶. «برکهٔ خشک» ۰۴:۳۸
مجموع مدت:
  •  

اخرین اهنگ ها

تصویر برداری



عکاسی             

تدوین و ساخت کلیپ


صدابرداری و دیجی


چاپ


کلیه حق و حقوق این وب سایت متعلق به شرکت باران سیستم هرمز می باشد.